Hoever moet je gaan met het zoeken naar je eigen Woudziel?

Waar houdt het op? Moet je doorgaan als het te moeilijk wordt?

Wanneer is het te moeilijk?

Of kun je zowiezo maar beter stoppen en gaan feesten en drinken?

Vaak schrik ik ineens met bonzend hart klaarwakker als ik ‘s avonds insluimer in bed, omdat ik dan sterf in mijn droom. Elke keer weer. Waar is dat goed voor? Waarom is dat?

En waarom gebeurde dat dan niet als zij naast me sliep? Toen. Vroeger.

En waarom heb ik mezelf de afgelopen jaren zo’n pijn gedaan?

Waar is dit allemaal goed voor?

Wanneer houdt het op?

1 reactie

Piet Hein Donner, onze minister van SZW zojuist op radio 1:

Ik droom niet. Het voordeel is: als je kort slaapt, droom je ook niet.

Dit is niet mijn droom-minister.

Publieke personen verzekeren ons in interviews bijna altijd van het feit dat ze niet dromen, zo valt me op. (Interviewers vragen nogal eens of ze goed geslapen hebben, als er stront aan de knikker is.)

Ik herhaal: ze dromen dus niet. We kunnen gerust gaan slapen, zo lijken ze te zeggen.

Wat vind je daarvan?

2 reacties

Jaren geleden, toen ik jong was en studeerde, raakte ik hevig gefascineerd door de serie Twin Peaks. Ik moest elke aflevering zien.

Later heb ik de hele serie nogmaals gezien, en nu kijk ik het weer, op de Belgische televisie. Langzamerhand begin ik me te begrijpen.

2 reacties

Een vlinder heeft mijn keuken-vensterbank gekozen als regelmatig rustpunt. Enkele dagen geleden fotografeerde ik um al, en net zat ie er weer ongeveer tien minuten.

Nu istie weer op pad, nectar verzamelen vermoed ik.

5 reacties