Ik kreeg een boek kado van iemand. Zomaar. Echt een prachtig en ontroerend boek. Het boek heet Anastasia, en beschrijft de ontmoeting van de schrijver (Vladimir Megre) met Anastasia, een ‘natuurvrouw’ die leeft, zonder huis, in de Taiga van Siberië. Anastasia is een prachtig iemand, die buiten de Westerse beschaving (als je het zo wilt noemen) is opgegroeid en contact heeft met zaken waar wij geen weet meer van hebben.

Ze leert de schrijver over van alles. Ik ben ergens halverwege en er zijn nog veel meer delen, dus dat belooft wat.

“We leggen het zaadje in de aarde en bedekken het met wat grond. Als de zon gaat schijnen en de aarde verwarmt, dan krijgt het zaadje het warm en begint het te groeien, omdat het de zon wil zien. Dan steekt het een klein groen sprietje boven de grond uit, net zoals dit plantje…(op dit moment kun je het een ander klein plantje laten zien). Als dat sprietje het boven de grond naar zijn zin heeft, dan wordt het steeds groter. Het zou een boom kunnen worden, of iets minder groot, een plant. Ik hoop maar dat die lekkere vruchten voor ons maakt, die jij op kunt eten als je ze lust. Het zaadje zal iets maken, speciaal voor jou.”

Iedere keer wanneer je met het kind naar de tuin gaat, of als het ‘s ochtends opstaat, kun je vragen of het wil kijken of er al iets opkomt. Laat merken dat je blij bent als er scheutjes zichtbaar zijn. Ook als je niet zaait, maar poot, kun je het kind vertellen wat je aan het doen bent.

Het boek heet De Zoemende Ceder. Het begint met een verhandeling over de Cederboom en waarom deze boom zo geneeskrachtig is en zulke bijzondere eigenschappen heeft. Vooral cederbomen die in de Taiga groeien. Nu wil ik dus graag een tafel van cederhout. Ik weet niet of ik daar eigenlijk aan kan komen.

De zoemende ceder is een grote cederboom in de buurt van waar Anastasia woont. Deze boom heeft honderden jaren kosmische energie verzamelt en moet nu nodig gekapt worden, en in blokjes gezaagd worden en aan bepaalde mensen uitgedeeld worden. Deze mensen zouden het blokje bij zich moeten dragen en er regelmatig over wrijven. De ceder zoemt omdat ‘ie nodig gekapt moet worden.

Het boek raakt me op zoveel manieren dat ik eigenlijk alle delen wil lezen. Ik word kalm als ik het boek lees, al is er iets in me dat in opstand raakt als Anasasia het allemaal zo precies weet. Daar heeft de schrijver ook last van; ik begrijp hem goed.

Hierbij wil ik de gulle geefster (Willemijn) bedanken voor het mooie kado.