Ik ga dood
Gepost door Woudziel zelve op 20/10/2008 om 23:21
Toegevoegd onder: Dromen, Films, Gedachten, Symboliek
De laatste paar jaren (zo ongeveer) denk ik ongezond veel aan het moment waarop ik dood zal gaan. Vaak als ik langzaam in slaap val, schrik ik ineens wakker omdat ik dan op de een of andere vage manier bij het punt aankom waarop ik dood ga.
Ook ben ik vaak bang als ik ga slapen, dat ik niet meer wakker zal worden omdat mijn hart zal stoppen te kloppen.
Wat is er toch met me aan de hand?
En ik besefte vanmiddag, toen ik bij mijn Luisterend Oor zat, dat ik tot zo’n tien jaar geleden (of minder?) stiekum dacht dat ik onsterfelijk was. Rationeel wist ik wel dat dat niet zo was, maar toch voelde het zo. Ik was on-o-ver-win-ne-lijk.
En dat is nu weg. Voorgoed. (Hoewel, Nienke wees me erop dat we misschien wel onsterfelijk zijn, op een bepaalde manier).
Maar toch.
En dan kom ik altijd weer uit bij één van mijn lievelingsfilms op een bepaalde scène (6 minuut 20 seconden).
2001: A space odyssey: de eindscène
Ik voel wel waar het allemaal om draait in de film, bij mezelf, maar ik vind er geen woorden voor.
28 Okt 2008 om 9:49
Hmm je verklart het zelf al precies op het punt dat je in slaap zult vallen wegzinkt droom je dat je sterven zal. Dit heb ik zelf een keer ervaren ik vond het eng toen maar achteraf was het wel te verklaren ik sliep bij iemand en we sliepen naast een gaskacheltje dat oud en onbetrouwbaar eruit zag.
Jij bent veel met de gedachte bezig en dus is niet verwonderlijk dat je ervan droomt.
Heb je al een s opgezocht wat de symboliek is van de dood in een droom?
28 Okt 2008 om 11:01
Heb ik het opgezocht, ik kan het me niet zo herinneren, maar dat ga ik als ik weer thuis ben, wel doen. Ik heb een boek over dromen en symboliek. Ik had geloof ik niet zo’n zin om het op te zoeken, maar ga het toch maar doen. Dank voor je tip :-)
Gelukkig is jouw gaskacheltje niet ontploft, anders schreef je dit niet.