Een kies, en een tang

Ik weet niet of je ooit wel eens kiespijn hebt gehad. Ik wel ook. Maar zo erg als gisteren, is het nog nooit geweest. Een teruggekeerde wortelkanaalontsteking. Ik wilde op een gegeven moment ook een tang pakken. Of met mijn hoofd tegen de muur slaan o.i.d.

We constateren een (persisterende) ontsteking on de zenuwbehandeling van kies 26, ondanks dat er een goede zenuwbehandeling in lijkt te zitten. In bijlage de foto.
De mogelijkheden zoals we hebben besproken zijn de herbehandeling (eigen tandarts / specialist) of de apexresectie bij de kaakchirurg.

Een antibioticum zodat de infectie zich niet in mijn lichaam verspreid. En Iboprufin, 600mg. En Tramadol voor als het echt niet meer ging. En op de wachtlijst voor de kaakchirurg. Hoera.

Een apexresectie. Ik ga hier niet uitleggen wat dat is.

Ik wilde geen Tramadol, het is verslavend op de lange duur, en het is een paardemiddel, je mag niet meer autorijden, niet dat ik een auto heb, maar gewoon, voor het idee.

Maar gisteravond heb ik er eentje genomen, en drie uur later weer. En ‘s nachts weer. Je slaapt er goed op zal ik maar zeggen. Bewusteloosheid is een betere omschrijving.

Ik wil liever geen antibiotica. Ik wil graag “natuurlijk leven”. Maar in de natuur leeft men in het algemeen een stuk minder lang. Zo’n infectie kan overslaan op andere delen van het lichaam. Kijk, dan maar even niet zo natuurlijk leven.

De pijn is weggetrokken. Het lijkt goed te gaan. Maar ik weet inmiddels dat dat schijn is: de infectie is ingekapseld, maar zal terugkomen.

Lang leve de kaakchirurg.