Er leeft een boom onder water,
een boom van wieling en stroming,
lichtgroen, in de diepte der zeeën;
hij rijst omhoog als het tij komt,
en is er niet meer als het eb is.
Ik heb hem zien prijken bijtijden
bij Silf, als het heldere maan was.

Er leeft een boom onder water,
ik ken hem, hij is vol geheimen;
hij vouwt zich open in tuilen,
in loverstromen van bladeren.
Ik zìng niet voor groten der aarde,
ik zing voor simpelen en dwazen,
en voor kinderen als zij slapen gaan.

Ida Gerhard
Uit: Zeven maal om de aarde te gaan
Een keuze uit haar gedichten
door Gerrit Komrij, Athenaem – Polak & Van Gennep,
Amsterdam, 2003